Binnen het conciërgeteam van het Zone.college in Almelo ontstond de wens om verder te ontwikkelen in pedagogisch handelen. De conciërges staan immers dagelijks in contact met leerlingen en juist in die interactie is het belangrijk om stevig en bewust te handelen. Het team vroeg zich af: op welke manier kunnen wij hierin leren en groeien? Dat bleek het begin van een waardevol en succesvol traject, onder begeleiding van September trainer Lieke. In deze blog vertellen drie deelnemers hoe dat proces verliep en welke ervaringen het team heeft opgedaan.
Karin is conciërge en ook vaak te vinden bij de receptie en het meldpunt. Ze vertelt: “De begeleiding van Lieke was precies wat het team nodig had. Lieke zag meer dan wij zelf doorhadden. Ons team was niet heel hecht; we waren onderling erg verschillend en dat botste soms. Het voelde alsof we allemaal vissen waren die wel zwommen, maar niet wisten waar naartoe. Lieke merkte dat het niet helemaal lekker liep en durfde ook te benoemen wat er schuurde. Dat was precies wat we nodig hadden. Wat de training vooral heeft gebracht, is dat het team elkaar weer kan aanspreken, met elkaar kan praten en echt als één geheel functioneert. We hebben ons kwetsbaar moeten opstellen, maar dat kon bij Lieke. Zij voelde feilloos aan wat er nodig was. Dankzij haar kunnen we weer goed met elkaar door één deur.”
Nathalie, conciërge en onder andere werkzaam in de keuken, vertelt: “Onze leervraag is gaandeweg ontstaan. Eigenlijk heeft Lieke de cursus volledig aangepast aan onze wensen en behoeften. Het team heeft samen nieuwe afspraken gemaakt. Waar eerder alles vanuit de leiding werd bedacht, kijkt het team nu zelf naar waar ze tegenaan lopen en wat ze kunnen doen om het werk zo handelbaar mogelijk te maken.”
Verschillen binnen het team
In het oude team werkten sommige collega’s al twintig jaar op dezelfde manier, terwijl er nieuwe medewerkers bijkwamen met frisse ideeën en andere werkwijzen. Dat leidde soms tot botsingen. Dankzij de training is het team echter dichter naar elkaar toegegroeid. Collega’s kunnen nu zonder oordeel benoemen waar ze tegenaan lopen, en Lieke begeleidde dit proces op een duidelijke en veilige manier.
Voorheen ontstonden vooral spanningen rondom regels en afspraken. Zo hield een oudere conciërge zich niet altijd aan de rookvrije zone en hanteerde hij eigen regels bij de fietsenstalling, terwijl anderen zich juist strikt wilden houden aan de afspraken. Ook in de kantine werd verschillend opgetreden bij vervelend gedrag: de ene conciërge handhaafde consequenties, terwijl de ander het liet passeren.
Nu zijn de regels eenduidig en helder. Voor elke handeling staat dezelfde consequentie, waardoor het werk voor iedere conciërge overzichtelijk en haalbaar is. Het team ervaart daardoor veel meer rust en een fijnere samenwerking.
De oren en de ogen van de school
Karin vertelt dat een van de belangrijkste inzichten van de training is dat het team nu beseft dat zij een stem hebben binnen de school. “Lieke heeft ons geleerd hoe wij ook een stem hebben. Ze zei: jullie zijn de oren en ogen van de school. Jullie zien en horen alles. Misschien kunnen we het eens andersom bekijken: jullie mogen zeggen of afspraken haalbaar zijn of niet. In het begin was het een drempel om hier open over te praten. Conciërges worden vaak gezien als uitvoerders van wat van bovenaf wordt gezegd. Maar Lieke liet zien dat het anders kan.”
Gedurende de bijeenkomsten veranderde de dynamiek in het team. Karin: “ Tijdens de eerste bijeenkomst praatte iedereen veel. Bij de tweede, toen Warry als leidinggevende aanwezig was, werd er minder gesproken. Bij de derde bijeenkomst liep het eigenlijk uit de hand, maar juist op een goede manier! Meerdere teamleden zeiden vanuit het niets waar het op stond. Dat moment was echt een ommekeer, we zijn veel bewuster geworden.“
Meer waardering en betere samenwerking
De training heeft niet alleen de interne samenwerking verbeterd, maar ook het gevoel van eigenwaarde versterkt. Karin zegt: “Ik zie mijn rol nu anders, voel me belangrijker en heb meer waardering voor mezelf.” Nathalie vult aan: “Het mooiste is dat dit soms ook door andere personeelsleden wordt bevestigd. Door de cursus zijn wij meer naar elkaar toegegroeid, werken we veel beter samen en merken we dat dit ook doorwerkt in de communicatie richting leerlingen. Anderen zeggen ook: jullie zijn heel belangrijk.”
De begeleiding van Lieke heeft het team enorm geholpen. Door haar openheid en gevoel voor de groep kon ze het oorspronkelijke schema loslaten en de training volledig afstemmen op wat het team nodig had. Nathalie concludeert: “Het was heel waardevol dat we het over onszelf hebben gehad en dat we nu echt een team zijn.”
Groei, steun en zekerheid
Nathalie, die als een van de laatste bij het team kwam, deelt hoe de training haar heeft geholpen: “Toen ik bij het team kwam, had ik soms moeite met bepaalde situaties en wist ik niet altijd hoe ik dingen moest aanpakken. Door de training ben ik veel zekerder geworden. In het begin legde ik mijn aandacht vooral op de ‘vervelende’ kinderen, omdat ik dacht dat daar het probleem zat. Lieke heeft mij geleerd om daar juist niet altijd mijn volle focus op te leggen. Nu zie ik dat het werkt: door aandacht te verdelen, kunnen we alle kinderen beter zien en begeleiden.”
Karin voegt toe: “Je hebt nu niet meer het gevoel dat je er alleen voor staat. Als het de één niet lukt, kun je altijd een collega om hulp vragen, waardoor het wél lukt. Het belangrijkste wat ik heb geleerd, is dat geen enkele situatie hetzelfde is. Wat bij de ene leerling werkt, werkt bij de ander misschien niet. De veranderingen in het team vertalen zich ook naar de leerlingen. We zijn duidelijker, de leerlingen weten beter wat ze aan ons hebben en wat de grenzen zijn. We staan nu echt achter elkaar en mét elkaar. Dat maakt een groot verschil. Niet meer Nemo die alleen zwemt, maar een hele school vol vissen.”
Van onzichtbaar naar gehoord
Warry blikt terug op hoe het team vier jaar geleden begon: “Toen ik net begon, zei Karin: ‘Wij worden als conciërges nergens bij betrokken en nergens voor uitgenodigd. Als er een brief uitgaat, is het altijd ‘beste docenten’. Dan voel je je ondergewaardeerd. Nu is dat veranderd. Na de trainingen zijn we enorm gegroeid. We worden gezien, we zijn ‘hoger op de ladder’ gezet en er wordt naar ons geluisterd. Vanuit het MT wordt nu zelfs gevraagd: ‘Hoe willen jullie dit?’ Natuurlijk is er altijd ruimte voor verbetering, maar we hebben echt een stap gezet om meer gehoord te worden. Er is nu ruimte om aan te geven dat we het ergens niet mee eens zijn.”
Meer plezier en waardering op het werk
De training heeft het team niet alleen steviger en zekerder gemaakt, maar ook het werkplezier vergroot. “Lieke kwam op het juiste moment. Ze heeft bij iedereen de juiste snaar geraakt en zich in een split second aangepast aan onze behoeften. Daardoor gaan we nu met meer plezier naar het werk.”
Warry en Karin: “Het is heel fijn dat het team dingen tegen elkaar kan zeggen zonder dat mensen boos worden. We hoeven niet meer op eieren te lopen of te bedenken hoe we iets moet zeggen tegen ieder teamlid. Het heeft ons veel geholpen! Het team blijft onder begeleiding stappen maken en ontwikkelt zich verder. Ik denk echt dat we nog meer in onze mars hebben!”
De visie van de trainer: vertrouwen en communicatie centraal
Lieke, de trainer, deelt haar kijk op het traject van het conciërgeteam:
“De training zou in eerste instantie over coachen gaan. Ik heb het team gevraagd waar behoefte aan was. Aanvankelijk leek het te gaan over hoe leerlingen aan te spreken, maar al snel voelde ik dat er onderling weinig vertrouwen was. Het was belangrijk om eerst te achterhalen waar iedereen tegenaan liep en hoe ze dat anders zouden willen zien. Zo konden we stappen maken die echt werkten voor het team. Het team brak open, alles werd eruit gegooid en het team is echt hecht geworden. Ze leren elkaars verschillen zien, elkaar aanvullen en samen oplossingen vinden. De bijeenkomsten waren mooi, soms kwetsbaar en pittig, maar altijd respectvol. Het mooie was dat teamleden ook thuis nog nadachten over wat besproken was en er later op terugkwamen.”
Lieke legt uit dat het OOP-team vaak wordt gezien als het ondergeschoven kindje, terwijl zij juist het meeste zien en horen. “Het fundament is nu gelegd. Tools en tricks zijn aangeleerd, maar zonder vertrouwen en goede communicatie werkt het niet. Nu kunnen zij zeggen: Ik ben het er niet mee eens, maar wat spreken we met elkaar af? Niet simpelweg een probleem dumpen, maar samen naar oplossingen zoeken. Dat maakt echt het verschil.” Lieke benadrukt dat het nu aan het team is om dit verder te onderhouden: spreek je uit, communiceer met elkaar én met Warry, leg uit wat niet werkt en geef alternatieven. Het resultaat? Een team dat niet alleen beter functioneert, maar zich ook gehoord en gewaardeerd voelt.
OOP Training
Wil jij dat jouw OOP’ers ook sterker staan in hun rol binnen de school?
Investeer in een training die zorgt voor betere communicatie, meer rust en een veilig leerklimaat. Bekijk onze OOP training hier.
