Al twee jaar geeft September trainer Charmila met veel enthousiasme SLB-training op ROC Mondriaan. In die tijd heeft ze een breed palet aan docenten ontmoet: betrokken, nieuwsgierig en bereid om samen te leren. Wat maakt deze trainingen zo succesvol? Hoe speel je in op de uiteenlopende behoeften en ervaringen van de deelnemers? In dit interview blikt Charmila terug op de afgelopen bijeenkomsten en vertelt ze wat haar is opgevallen, wat werkt en waar de kracht van de training ligt.
Leren van en met elkaar
Tijdens de bijeenkomsten staat leren van en met elkaar centraal. Als iemand ergens tegenaan loopt, kijken we samen: hoe pak jij dat aan? Daarbij zet ik mijn rol als trainingsacteur regelmatig in. Zo was er een docent die worstelde met een heel introverte student. Ze kreeg geen hoogte van haar: een vlak gezicht, weinig reacties, maar wel het gevoel dat er van alles speelde. Ik ben toen in de rol van die student gedoken en we hebben met de groep onderzocht: hoe maak je contact, welke vragen stel je, wat kan er achter zo’n houding schuilgaan? Dat leidde tot waardevolle inzichten. Later vertelde de SLB’er mij dat ze het gesprek met de student was aangegaan. Het bleek te gaan om faalangst en verlegenheid. Niets ernstigs, maar wel genoeg om zich achter een muurtje te verschuilen. Zo’n ervaring laat mooi zien hoe oefenen in een veilige setting helpt om beter te begrijpen wat er in studenten omgaat en hoe je hen kunt bereiken.
Waar ligt mijn grens als SLB’er?
Een van de grootste gemeenschappelijke behoeften die Charmila in de groepen tegenkomt, is de vraag: hoe motiveer en stimuleer ik mijn studenten, en waar ligt mijn grens als SLB’er? Veel studenten hebben een ‘rugzakje’: van schoolgerelateerde problemen tot ingrijpende situaties thuis. Dat roept voor SLB’ers lastige vragen op. Waar ligt de grens van jouw rol? Wanneer verwijs je door, en hoe lopen die procedures eigenlijk? In de eerste trainingen sloot ook een intern begeleider aan, die veel waardevolle kennis deelde. Die inzichten gebruikt Charmila nu nog steeds in haar trainingen. Deelnemers vinden dit heel interessant, maar ook moeilijk: hoe ga je om met een vertrouwensband als een student zegt: ‘Je mag dit tegen niemand zeggen’, terwijl alle alarmbellen afgaan? Mooi is dat deelnemers hierin veel van elkaar leren: waar de één worstelt met loslaten, kan een ander juist laten zien hoe dat op een gezonde manier wél kan. Zo ontstaat een uitwisseling van praktische handvatten en persoonlijke ervaringen, waar iedereen sterker van wordt.
Transparantie en vertrouwen als basis
Charmila benadrukt hoe belangrijk eerlijkheid naar studenten is. SLB’ers zijn geen professionele hulpverleners, dus het is cruciaal om die grens te bewaken. “Als er rode vlaggen zijn en andere instanties nodig zijn, zeg dat dan ook tegen je student,” legt ze uit. “Blijf altijd eerlijk en zeg bijvoorbeeld: ‘Ik maak me zorgen om jou, ik wil je verder helpen op deze manier, en daarom zou ik je willen doorverwijzen.’ Wat je volgens Charmila nooit moet doen, is achter de rug van een student om stappen zetten. Transparantie en vertrouwen zijn de basis. Tegelijkertijd is de rol van de SLB’er niet per se voorbij na een doorverwijzing: af en toe vragen hoe het gaat en contact houden laat zien dat je betrokken blijft, zonder de professionele grenzen te overschrijden.
Investeren in groepsdynamica
Hoe win je als trainer het vertrouwen van een groep docenten? Voor Charmila begint dat bij verbinding en investeren in de groepsdynamica. Zeker in de eerste bijeenkomst neemt ze daar bewust de tijd voor. “Docenten van verschillende scholen kunnen best verschillen van elkaar. Docenten van Zorg & Welzijn zijn bijvoorbeeld vaak heel anders dan docenten van Orde & Veiligheid. Daarom starten we altijd met kennismaken: wie ben je, welk vak geef je, waar krijg je energie van?” Ze gebruikt hierbij werkvormen die niet alleen helpen om elkaar beter te leren kennen, maar die deelnemers ook direct kunnen inzetten in hun eigen lessen. Dat werkt twee kanten op: de sfeer wordt meteen positief en open, én er ontstaat een gezamenlijke basis. Vanaf het begin benoemt Charmila bovendien dat alles bespreekbaar is en dat wat gedeeld wordt binnen de groep blijft. Verwachtingsmanagement is daarin belangrijk. Ook laat ze deelnemers direct samenwerken, bijvoorbeeld met de cirkeltechniek: samen onderzoeken waar je staat als SLB’er. Zo ontstaat stap voor stap vertrouwen. “Doordat er verbinding is, durven mensen zich te openen en écht van elkaar te leren.”
Individuele aandacht in praktijk
Een mooi voorbeeld van hoe Charmila oog heeft voor individuele behoeften, gaat over een Syrische docent die de Nederlandse taal nog niet volledig beheerste. Charmila kon niet continu naar het Engels switchen, maar gaf wel meteen aan dat vragen stellen altijd mocht. De docente gaf aan dat ze heel graag Nederlands wilde leren, maar dat ze het wel lastig vond om klassikaal iets te vragen. Samen met een collega werd een oplossing gevonden: ze mocht vragen stellen aan haar, wat helemaal geen probleem was. Bij de volgende bijeenkomsten zaten zij steeds naast elkaar, waardoor de docente zich gezien en gesteund voelde. Charmila benadrukt dat het belangrijk is dat iedereen zich veilig genoeg voelt in dit soort situaties.. De docente gaf later terug dat ze zich serieus genomen voelde, en dat het ook een stukje mindset veranderde: vertrouwen en veiligheid maken het leren echt mogelijk.
De SLB-training is écht gericht op de SLB’er. Charmila legt de focus volledig op wat er bij de deelnemers speelt. Hun eigen praktijkervaringen en casussen vormen het uitgangspunt en communicatie staat centraal. Technieken uit coaching komen ook aan bod, maar altijd toegespitst op situaties die relevant zijn voor SLB’ers. Doordat de training uit vier bijeenkomsten bestaat, ontstaat er ruimte om echt een vertrouwensband op te bouwen. Deelnemers zijn daardoor heel open over wat er speelt en waar ze tegenaan lopen. Zo komen uiteenlopende situaties aan bod, soms best heftig, maar altijd in een veilige en ondersteunende omgeving.
Op zoek naar een SLB training voor jouw SLB team? Bekijk onze SLB training hier en vraag vrijblijvend informatie aan.
